“Revolucioni i Flamingove”: Si u kthye strategjia e lobimit të Ramës në një bumerang global
Në ditët e fundit, skena politike shqiptare po përjeton një zhvillim të pazakontë. Ajo që nisi si një protestë qytetare kundër ndërhyrjeve në zonat e mbrojtura të Sazanit dhe Zvërnecit, është shndërruar në një fenomen që ka tërhequr vëmendjen e mediave më të mëdha botërore, nga CNN tek The Guardian. Përtej shifrave dhe pjesëmarrjes, ky marshim është kthyer në një pasqyrë ku kryeministri Edi Rama po sheh pasigurinë e vet.
Paranoja e pushtetit: Kur “flamingot” bëhen kërcënim
Reagimet e kryeministrit Rama ndaj kësaj lëvizjeje kanë qenë një seri lëkundjesh të pashpjegueshme. Nga tonet tolerante të ditëve të para, te sfidat përballë protestuesve (“edhe gjysmë milioni të bëheni, projekti do të vazhdojë”), e deri te një status i gjatë dhe i trazuar në rrjetet sociale ku ai akuzon mediat ndërkombëtare për manipulim. Kjo mungesë qetësie dëshmon se Rama nuk është më përballë një proteste të thjeshtë, por përballë dështimit të një makinacioni të menduar gjatë.
Pyetja që shtrohet është: çfarë e shtyn një lider të përfshirë në politikën globale të eksportojë “kazanin” e tij deri në Atlanta apo Nju-Jork? Përgjigjja është e thjeshtë: frika. Frika se plani i tij për të blerë influencë pranë administratës së mundshme të ardhshme amerikane, përmes familjes Trump, po shembet përpara syve të opinionit publik.
Inxhinieria e dështuar: Sazani dhe Zvërneci si “pasqyra për indianët”
Planifikimi i këtyre investimeve nuk ka pasur asnjë lidhje me mirëqenien e qytetarëve apo zhvillimin e qëndrueshëm turistik. Sipas analizave të fundit, projekti i Jared Kushnerit në Shqipëri ishte pjesë e një strategjie për të ndërtuar një kanal lobimi direkt me zyrën ovale.
Kryeministri Rama, në dëshirën për të shmangur mbështetjen që administrata demokrate i kishte dhënë opozitës, tentoi një “lojë të madhe” duke ofruar pasuri të paçmueshme kombëtare. Ndryshimi i ligjit për zonat e mbrojtura, shmangia e planeve urbanistike të Vlorës dhe betonizimi i Nartës ishin hapat teknikë për të “blerë” mirënjohjen e familjes Trump. Por, ai harroi një ekuacion të thjeshtë: në shoqëritë e lira, sa më i madh të jetë makinacioni, aq më e fortë është kundërgoditja.
Simbioza e interesave: Pse bota është në krah të protestuesve?
Ndryshe nga protestat e mëparshme për Unazën e Re apo 5 Majin, “Revolucioni i Flamingove” gjeti një mbështetje unike nga mediat ndërkombëtare. Kjo nuk ndodhi për shkak të ndonjë konspiracioni të errët, por për shkak të një përputhjeje interesi:
Rinia shqiptare: Kërkon dinjitet, transparencë dhe mbrojtje të mjedisit.
Mediat botërore: Kërkojnë të diskreditojnë përdorimin e presidencës Trump si një ndërmarrje biznesi familjare.
Në këtë bashkim rrethanash, Rama u gjend në një pozicion ku “përkëdhelja” ndaj të fuqishmëve i doli tepër e shtrenjtë. Ashtu siç ndodhi me marrëveshjen për emigrantët me Giorgia Melonin, që i solli etiketime si “narkoregjim” nga mediat italiane, edhe kjo përpjekje për të “blerë” Shtëpinë e Bardhë përmes Sazanit, e bëri atë të humbasë mbështetjen e shtypit liberal ndërkombëtar, duke u shndërruar nga idhull, në “delen e zezë”.
Përfundim: Fundi i iluzionit të “tavolinës së të mëdhenjve”
Edi Rama po përjeton dramën e një lojtari që basti i tij i fundit po kthehet kundër tij. Ai mendonte se po luante me rregulla “të mëdha” të gjeopolitikës, duke harruar se në botën demokratike, transparenca është ligji suprem. Protestat e ditëve të fundit janë dëshmia se shoqëria shqiptare po zgjohet dhe nuk mund të gënjehet më me “pasqyra” kolonizatorësh.
Thirrja që po dëgjohet rrugëve të Tiranës, “Edi Rama ka maru”, është thjesht refreni i një krizë që ai vetë e inxhinieroi. Koha kur mund të shitej Shqipëria për të blerë influencë personale po merr fund, dhe dështimi i këtij plani është fillimi i fundit të një epoke qeverisjeje që e trajtoi vendin si pronë private.